Tak jak w temacie......potrzebny dobry sposób na oderwanie o rzeczywistosci i zapomnienie wszystkiego, co trapi, zastanawia i rozdrażnia przy jednoczesnym braku czasu.
Od ponad pól roku wychodzę z domu o 4:40 jadę do pracy, pracuję, pracuję, wkur**** sie i pracuję......czasem 8 godzin, czasem 12.....najwcześniej wracam do domu ok 18,są dni, że jestem po 22 i tak na prawdę nie mam juz kompletnie na nic siły......
ostatnio naszła mnie bolesna refleksja, że bardzo dużo tracę i ze te chwile nigdy już nie będą do nadrobienia....
Co więc zrobić by połączyć młodzieńczą chęć życia która wciąz gdzieś we mnie jest mimo że zepchnięta bardzo mocno na drugi tor z poczuciem obowiązku i typowo "dorosłym" życiem????

hm ciężko znaleść złoty środek, może mniej pracuj albo znajdź mniej męczącą i wymagającą pracę ?

_________________
'Oh, Natty, Natty,
Natty 21,000 miles away from home, yeah!
Oh, Natty, natty,
And that's a long way
For Natty to be from home'

Idź na stódia i zacznij siem óczyć bo jako fizfol daleko nie zajdziesz. Niestety pefnie nie masz matóry wienc nici z tego :( Nie to co ja profesor na US.
Pozdrafiam

Cóż za skromność Po pierwsze pisz inaczej, bo cholery można dostać jak to się czyta. Po drugie nie pisz tak, jakbyś miał do czynienia z kimś gorszym od Ciebie. Po trzecie nie oceniaj jej jeśli jej nie znasz. To tyle ode mnie Panie Głupio - Mądry.

Nijaka, rzeczywiście ciężka sprawa...trudno znaleźć jakiś dobry sposób. Nie wiem co Ci poradzić ;(

Kciałem być tylko miły :(

P.S Mam dyslekcję, dysortografię i rzułte papiery wienc prosze mi wybaczyć, a ze słownikiem zadłógo by trfało pisanie.
Pozdrawiam

Nie wyszło.

Zapomniałeś dodać : i pustkę w głowie...

Póstki w głowie nie mam morzemy porozmawiać na wiele tematóf kohanie.
Pozdrafiam

Czy to nie ty tworzysz sobie tą rzeczywistość od której tak starasz się oderwać?
Musi być jakiś powód że ciśniesz tam pół roku i nie zmieniasz roboty,i chyba nie chodzi tu o kasę.
Młodzieńcza chęć życia i typowo "dorosłe życie" myślę że jedno nie musi przekreślać
drugiego.
Niech w takim razie twoje "dorosłe życie" nie będzie takie typowe niech będzie powiedzmy młodzieńcze.

xerospect powody są dwa: po pierwsze to dość duża miedzynarodowa firma więc w pewnym sensie to bardzo dobry początek mojego "zawodowego życia". A że jednocześnie studiuję na kierunku ściśle powiązanym z pracą można powiedzieć, ze w tym samym czasie nie dość ze kształcę sięi zdobywam potrzebne papiery to równiez łapię doświadczenie. Bardzo często przecież w ofertach pracy pracodawca poszukuje młodych ludzi jednakże już z doświadczeniem lub chociażby odbytym krótkim stazem.
Po drugie i ważniejsze kompletnie uzależniłam się od ludzi. Uwielbiam atmosferę jaka tu panuje, kontakt z nimi....i wiem, że ciężko było by mi sie teraz z nimi rozstać.
Na co dzień czuje się dość...nie wiem czy "samotna" tu pasuje...
W domu relacje nie są najlepsze....w zasadzie cieżko dogadać mi się z kimkolwiek, wszystkie "szkolne" przyjaźnie skończyły sie po maturze jak każdy pojechał w swoją stronę a wiadomo, że kontakt ani telefoniczny ani poprzez sieć nie zastapi tego "na żywo"......

Więc musisz to przetrzymać żeby powiedzieć sobie że było warto,nie zaszkodzi też się rozglądać za czymś nowym w jakichś rozsądniejszych godzinach to też będzie nowe doświadczenie tam też będą nowi ludzie , przerażający jest czas twojej pracy może to zmień w obecnej, bo w tej sytuacji można rzeczywiście sie wykończyć.Gdybyś miała
więcej czasu dla siebie więcej uwagi byś poświęciła relacjom w domu,a reszta sama by przyszła.