Ja sam mam gdzieś ten cały wielki i szumnie nazywany wyścig szczurów jestem zwykłym przectawicielem klasy robotniczej i całe to pie...nie o pogoni za piniądzem jest dla mnie sprawą abstrakcyjną doznłem swego czasu troche biedy i poznałem wartośc pienądza a teraz mogę powiedziec że ten chajs nie jest wart ścigania sie ja tam wole siąśc na ławce w parku z dziewczyną obok i piwem w ręku a tym którzy myśla że pisze kłamstwa powiem tyle:nie mierzcie wszystkiego swoją miarką

[quote="loger"]często słuchać stwierdzeni, że wszscy uczestniczymy w wyścigu szczurów, lecz większość z nas nie przyznaje się do tego, chciaż każdy jest w to wplątany. Jakie są według Was przyczyny takiej ogromnej chęci i presji na zrobienie kariery w śród młodych ludzi??[/quote]

Ja myślę, że jedno to presja rodziców, ale to w młodszym wieku - tak jeszcze do poziomu studiów.
Jednak później, gdy już zaczynamy pracę, to sami zaczynamy się nakręcać. Szczególnie, gdy przyjdzie nam pracować w wysokim biurowcu z oknem na panoramę całego miasta. Gdzie wszyscy są ładnie ubrani, biegają z konferencji na spotkanie, i gdy przyjdzie piątek popołudniu zaczynają rozmawiać, gdzie to oni nie będą odpoczywać w weekend.
Taki kult dobrobytu za wszelką cenę - trzeba mieć coraz lepszy samochód, bo kumpel z działu marketingu sobie kupił, wakacje w coraz bardziej egzotycznych krajach, bo prawie każdy szanujący specjalista tak jeździ, itp, itd

Tylko gdzie w tym wszystkim rodzina, dzieci, zwykła rozmowa, wyjście do parku, spacer nad rzeką, chwila refleksji? Refleksji na temat:
DOBROBYT -TAK, ALE CZY ZA WSZELKĄ CENĘ?

Wydaje mi się że w dzisiejszych czasach chyba wszyscy w jakiś sposób chcą się wyróżnić ze swojego otoczenia rówieśników... Myślę że właśnie to w dużej części wpływa na nasze decyzje. Staramy się robić wszystko to aby być lepszym od innych :-) To się też tyczy np. studiów. Mimo że nie do końca czujemy iż jest to nasze "powołanie" aby je ukończyć to jednak robimy je na "siłe" dla tego "papierka", może i satysfakcji no i oczywiście aby mieć lepsze studia niż mój kolega :-P :-P

pewno troszkę odbiegnę od tematu

[quote="Butters"]heh, ludzie jak sie meczycie na studiach to poprostu zrezygnujcie, widac ze to nie dla Was...[/quote]

moja wcześniejsza wypowiedz nie była użalanieniem się typu: jak to ciężko na studiach.... słowo " nienajciekawszych" odnosiło się do podejścia wykładowców ...
no i skończyło się na tym że pisząc magisterkę nie mogłam za bardzo polegać na moim promotorze - mimo iż sam zaproponował temat - okazało się że za bardzo zna się na tym temacie ....

chyba troszke zeszlismy, ale i temat tak sformulowany ze pewnosc nie mam czy aby to jakies dalekie zejscie bylo ;) taki wyscig jest naturalny, kazdy ma swoje potrzeby i zaspakaja je poprzez wlasne staranie=wyscig za np hajsiwkiem

zdaje sie ze zaczynacie schodzić z tematu...
!!!
a ja wówczas robie się zła :diabel:


Co do tematu...
Co prowadzi do wyścigu?
- CHęć podniesienia sobie luksusu zycia
- Chę bycia z tych "lepszych:
- Cheć udowonienia sobie samemu ze potrafi sie wszytsko :)


No to na tyle co mi sie skojarzyło :D

Bycie wiecznym studentem - spoko, ale nie marudzenie jak mi to nie jest zle na studiach, widzisz roznice prawda? ;)

A może własnie to jest najpiekniejsze w studiowaniu - nieudolność w ich zakończeniu? :P Znam paru takich, dla ktorych zycie wiecznego studenta bierze gore nad wszystkim :)

heh, ludzie jak sie meczycie na studiach to poprostu zrezygnujcie, widac ze to nie dla Was...

No moje studia też do najciekawszych nie należą (nawiasem mówiąc też ekonomiczne)- już niedługo będzie w czasie przeszłym ...jak dobrze pójdzie... Ale planowałam je połączyć z drugim kierunkiem - miała to być logistyka - ale małe komplikacje rodzinne i niewyszło. Tak naprawdę jeśli chcesz wynieść coś ze studiów to wyniesiesz- zawsze znajdzie się wykładowca, który Ci to ułatwi i Cię nakieruje.