Pieniędzy i rzeczy było mało, ale człowiek cieszył się z drobiazgów. Jedna piłka na całe podwórko i wszyscy grali razem – dziś to nie do pomyślenia.

Ostatnio przy rozmowie ze znajomymi zeszło na temat dzieciństwa w czasach PRL. Brakowało wielu rzeczy, stało się w kolejkach, zabawki były „jakie były”, a mimo to sporo osób wspomina tamte lata z uśmiechem.

Zastanawiam się, czy to tylko sentyment, czy faktycznie było wtedy coś, czego dziś brakuje? Jak Wy to pamiętacie?